Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
Hüküm : TCK'nın 292/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- ... Açık Cezaevinde hükümlü olarak kalmakta iken 6411 sayılı Kanun ile şartla tahliye tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak üzere serbest bırakılan sanığın, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlanmasından sonra işlediği iddia olunan bir suçtan soruşturma başlatıldığı gerekçesiyle 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesinin 7. fıkrasının "c" bendine aykırılık nedeniyle... Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine infaz hakimliği tarafından ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği ve sanık hakkında kararın tebliğine rağmen iki gün içinde Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmadığından, anılan Kanun maddesinin 8. fıkrası yollaması ile hükümlünün kaçması suçundan mahkumiyet kararı verildiği tüm dosya kapsamından anlaşılmış ise de; 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesinin 7. fıkrasının "b ve c" bendinin, hükümden sonra 09.01.2014 tarihli ve 28877 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 26.12.2013 tarihli kararı ile iptal edilmesi karşısında sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,
2- Kabul ve uygulamaya göre ise;
a) Sanık hakkında TCK'nın 292/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken bu hükme yollama yapan 5275 sayılı Kanunun 105/A-8. maddesinin kararda gösterilmemesi,
b) TCK'nın 293. maddesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının olup olmadığının tespiti bakımından sanığın kendiliğinden mi teslim olduğu yoksa yakalanarak mı cezaevine alındığı araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,
c) Adli para cezası taksitlendirilerek 20 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, TCK'nın 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,
d) Seçenek yaptırım olan adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddeleri uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alınmadan hüküm fıkrasında TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.