Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Silahlı terör örgütüne yardım etme
Hüküm: Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan; TCK'nın
314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2,
35, 62, 53/1, 58/9, 63. maddeleri ve 3713 sayılı
Kanunun 5. maddesi uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında 22.12.2009 tarihli mahkumiyet hükmünün Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09.01.2013 tarih ve 2012/1628 esas, 2013/495 sayılı ilamıyla sanık aleyhine bozulduğunun anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 tarihli ve 2010/1-22/42 sayılı kararında da belirtildiği üzere, bozma sonrasında 1412 sayılı CMUK'nın halen yürürlükte olan 326/2. maddesi hükmü uyarınca sanığın dinlenmesinde ve aleyhe bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmasında zorunluluk bulunduğu gözetilmeden yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi,
2)Kabule göre de;
a-Silahlı terör örgütüne yardım etmeye teşebbüs suçundan hüküm tesis edilirken koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
b-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,
c-Gerekçeli karar başlığında suç adının “Silahlı terör örgütüne yardım etme” yerine “Terör örgütü propagandası yapmak” olarak yazılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.