Yargıtay Dairesi : 16. Ceza Dairesi
Mahkemesi :Asliye Ceza
Kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs, mala zarar verme ve hakaret suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesince 23.10.2008 gün ve 305-287 sayı ile; sanığın kasten yaralama, tehdit, mala zarar verme ve hakaret suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.
Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 28.03.2012 gün ve 13660-4095 sayı ile; kasten yaralama, mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin onanmasına, tehdit suçundan kurulan hükmün ise eylemin bir bütün olarak kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.
Özel Dairece verilen bozma kararından sonra yerel mahkemece verilen 21.02.2013 gün ve 342-121 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 23.02.2015 gün ve 4970-3970 sayılı gönderme kararı ile dosyanın tevdi edildiği Yargıtay 16. Ceza Dairesince 20.10.2015 gün ve 3817-3197 sayı ile;
"Mahkeme kararındaki nitelendirmeye, temyizin kapsamına, 2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. maddesi hükmüne, 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararındaki iş bölümüne göre, işin incelenmesi Yüksek 3. Ceza Dairesine ait olmakla, Dairemizin görevsizliğine, ilgili Dairenin de karşı görevsizliğinin bulunması nedeniyle, dosyanın görevli Dairenin belirlenmesi için Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine" karar verilmiştir.
Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca açıklığa kavuşturulması gereken husus, kasten yaralama suçuna teşebbüsten kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin tespitine ilişkin ise de, öncelikle olumsuz görev uyuşmazlığı bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekmektedir.
Olumsuz görev uyuşmazlığının doğması için, karşılıklı olarak iki dairenin kendisini görevsiz sayması, başka bir anlatımla iki dairenin karşılıklı görevsizlik kararı vermesi gerekir.
İncelenen dosya kapsamından;
Yargıtay 9. Ceza Dairesi tarafından dosyanın, Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunla eklenen geçici 14. maddeye istinaden yalnızca Daire Başkanınca imzalanan tevdi kararıyla Yargıtay 16. Ceza Dairesine gönderildiği, 16. Ceza Dairesinin ise dosyayı görevli gördüğü 3. Ceza Dairesine göndermek yerine, yanılgılı değerlendirme ile dosyada 3. Ceza Dairesinin karşı görevsizlik kararı bulunduğu gerekçesiyle; Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine karar verdiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda Yargıtay 3. Ceza Dairesince verilmiş bir görevsizlik kararı olmadığından, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca çözülmesi gereken görev uyuşmazlığı da yoktur.
Bu itibarla, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı uyarınca dosyanın Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle,
Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 20.10.2015 gün ve 3817-3197 sayılı görevsizlik kararı uyarınca dosyanın Yargıtay 3. Ceza Dairesine TEVDİİNE, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy