Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, Kasten
öldürme, Kasten öldürmeye teşebbüs,Kamu malına
zarar verme
Hüküm: 1-)TCK'nın 302/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın
62, 53, 58/9. maddeleri delaletiyle 58/6, 63/1.
maddeleri gereğince mahkumiyet,
2-)TCK'nın 82/1-a,g, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın
62, 53, 58/9. maddeleri delaletiyle 58/6, 63/1.
maddeleri gereğince mahkumiyet,
3-)4 kez ayrı ayrı TCK'nın 82/1-a,g, 3713 sayılı
Kanunun 5/1, TCK'nın 35/2, 62, 53, 58/9. maddeleri
delaletiyle 58/6, 63/1. maddeleri gereğince
mahkumiyet,
4-)TCK'nın 152/1-a, 62, 63/1. maddeleri gereğince
mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda;
Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/167 Esas sayılı iddianame ile mala zarar verme suçundan ve Şırnak Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/50 Esas sayılı iddianamesi ile silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan açılan davalara ilişkin olarak, silahlı terör örgütüne üye olmak ve devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak suçlarının geçitli suçlar olduğu, devletin birliğini bozmak suçundan hüküm kurulması halinde örgüt üyeliğinden ayrıca mahkumiyet hükmü kurulamayacağı da gözetilerek her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
I-Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Kamu malına zarar verme suçundan ceza hükmü tesis edilirken 3713 sayılı Kanunun 5. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz bulunmayan bozma öncesi hükümde de uygulanmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenilmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, kamu malına zarar verme suçunun sübutu kabul edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Bozma kararından önceki devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan kurulan hükümde 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş olup, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla, CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması gerektiği, keza kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümde netice cezanın 10 ay hapis olduğu ve sadece sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi nedeniyle ceza miktarının CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini, aynı suçla ilgili olarak kurulan mahkumiyet hükmünde TCK'nın 53 ve 58/9. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olmakla, bu itibarla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçuna dair A bendinin 2. fıkrasının hükümden çıkartılması; kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme dair C bendinin 2. fıkrasından sonra gelmek ve sonraki fıkra numaraları da ona göre teselsül ettirilerek 3. fıkra olarak “İlk hüküm yalnız sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,” ibaresinin eklenmesi, 4. fıkra olarak “Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53/1. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına” ibaresinin, 5. fıkra olarak “Sanık hakkında TCK 58/9 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına, cezanın tamamen infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Sanık hakkında ceza tayin edilirken, iddianamede talep edilmemiş olan TCK’nın 82/1. maddesinin a bendinin ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. Maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine muhalefet edilmesi sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamış; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK’nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
III- Kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
1-İddianamede sanığın katılanlar ..., ..., ... ve müşteki ...’a karşı eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturması nedeniyle TCK’nın 86/1, 3-e maddeleri gereğince cezalandırılması talep edildiği halde ek savunma hakkı tanınmadan eylemin vasfen değişerek kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde karar verilerek CMK'nın 226. maddesine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2-Gerekçeli karar başlığında katılan ...’nun müşteki olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CUMK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.