Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Nitelikli kamu malına zarar verme (... ve ... için),
Nitelikli mala zarar vermeye teşebbüs (... için)
12.09.2009 (... için)
Hüküm: 1-) Sanıklar ... ve ... hakkında;
CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat,
2-) Sanık ... hakkında; TCK’nın 151/1, 152/2-a, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 35/2, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan İETT vekilinin sanık ... müdafiinin temyizi üzerine kararı öğrendiği ve temyiz dilekçesini yasal süresi içerisinde verdiği kabul edilerek yapılan incelemede;
1-)Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
İlk derece mahkemesinin Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma ilamına atıfta bulunması hususu gözetilerek, bozma öncesi iddia ve kabul ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların haklarında beraat kararı verilen nitelikli kamu malına zarar verme suçuna yönelik eylemlerinin; 30.10.2009 tarihli 11-M 93-530 numaralı İETT otobüsüne zarar verilmesi olayı ile ilgili olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan İETT vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,
2-)Sanık ... hakkında nitelikli mala zarar verme suçuna teşebbüs etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki hususlar dışında bir isabetsizlik olmadığı düşünüldüğünden sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi; ancak,
a-)Sanık hakkında belirlenen temel cezanın, suçun niteliği gereği artırılırken artırım oranı doğru yapıldığı halde uygulama maddesinin 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi yerine 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirdiğinden hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASI, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 6. bendinin 3. paragrafında yer alan “5. maddesi” yerine “5/1. maddesi” ibaresinin yazılması, hükmün sanıkla ilgili TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın bütünüyle çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53/1. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.