Mahkemesi :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi : Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesi 13.10.2017 tarih ve 2017/214 - 2017/287 sayılı kararı
Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma
Hüküm : Sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince
mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyete ilişkin hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesinde öngörülen ilkelere muhalefet edilmek sureti ile cezanın dosya kapsamına ve hukuka uygun biçimde bireyselleştirilmediği kanaatinde olan Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin, CMK'nın 280/1-g maddesi gereğince duruşma açmak suretiyle anılan kararı kaldırarak yeniden hüküm kurması gerektiği gözetilmeden, aynı yasanın 280/1-a maddesine yanlış anlam yüklenerek dosya üzerinden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı kararında, "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı''nın kabul edildiği dikkate alınarak,
ByLock kullandığını kabul etmeyen sanığın, ByLock kullandığına dair raporun müsnet suçun subutu açısından belirleyici delil olduğu gözetilip, hükme esas alınan ve sanığın ByLock kullandığını gösterdiği kabul edilen ByLock tespit değerlendirme tutanağında abone tespit kayıtları kısmında ad ..., gsm nosunun 530.... olarak belirtildiği, hükümden sonra gelen il Emniyet Müdürlüğü’nün 27.11.2020 tarihli yazısı ile 141188 ID numaralı 530.....GSM hattını kullanan kişinin sanık değil, kız kardeşi ... olduğunun, ve bu şahıs hakkında İzmir C.Başsavcılığının 2017- 23988 sor. numaralı dosyasında fetö\pdy kapsamında işlem yapıldığının bildirildiği anlaşılmakla, ... hakkındaki izmir C. Başsavcılığının 2017- 23988 soruşturma sayılı dosyasının onaylı bir suretinin dosyaya getirilerek, temyiz aşamasında dosyaya geldiği anlaşılan abone tespit kayıtları kısmı boş olan 134085 ID ye ait detaylı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı ile istinaf aşamasında gelen Emniyet mahrem yapılanmasına ilişkin rapora dayanak teşkil eden gizli tanık Garson’un daha önce hakim huzurunda alınmış ifadesi ve delilin el konulmasına ilişkin hakimlik kararı getirtilerek, tüm belgelerin CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04 .03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.