Mahkemesi :Ceza Dairesi
2018/2576 - 2018/1896
Suç: Silahlı terör örgütüne yardım etme
... için; 30.01.2018
Hüküm: 1-... ve ... hakkında;
İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin CMK'nın 280/2
maddesi uyarınca kaldırılmasına; TCK'nın 314/2,
220/7, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK’nın 53, 62,
63/1 maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyete ilişkin
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin
18.03.2019 gün ve 2019/50 - 2019/511 sayılı kararı,
2-... hakkında; TCK'nın 314/2, 220/7,
3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 53/1, 62/1, 63
maddeleri gereğince mahkumiyet kararına yönelik
istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan redde ilişkin
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin
16.07.2018 gün ve 2018/2576 - 2018/1896 sayılı kararı
.
1-Sanıklar ... ve ... hakkında; Bölge Adliye Mahkemesince 2019/50 esas, 2019/511 karar ve 18.03.2019 tarih sayılı verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlığında suç adının “Silahlı Terör Örgütüne Yardım Etme” yerine "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;
Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin "TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2 maddesi" yerine "TCK'nın 314/2" olarak gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5275 sayılı CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun 5271 sayılı CMK'nın 303. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün 1 numaralı bendine "TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında; Bölge Adliye Mahkemesince 2018/2576 esas, 2018/1896 karar ve 16.07.2018 tarih sayılı kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasından TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, "4 yıl 4 ay 15 gün hapis" cezası yerine hesap hatası sonucu "3 yıl 16 ay 15 gün hapis" cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği
aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanığın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.