Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : 2911 sayılı toplantı ve gösteri yürüyüşleri Kanununa
muhalefet, Görevi yaptırmamak için direnme
Hüküm : 1-2911 sayılı toplantı ve gösteri yürüyüşleri
Kanununun 33/1. maddesi, 5237 sayılı TCK'nın 31/3,
62, 50/1-a, 52/2-4. maddesi uyarınca, hapisten çevrili,
2.000. TL adli para cezası,
2-2911 sayılı toplantı ve gösteri yürüyüşleri
Kanununun 32/1. maddesi, 5237 sayılı TCK'nın 31/3,
62, 50/1-a, 52/2-4. maddesi uyarınca, hapisten çevrili,
2.000. TL adli para cezası,
3-5237 sayılı TCK'nın 265/1, 265/3, 265/4, 31/3, 62,
50/1-a, 52/2-4. maddesi uyarınca, hapisten çevrili,
4.000. TL adli para cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-2911 sayılı Toplantı Ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu'na muhalefet suçları bakımından yapılan temyiz incelemesinde;
Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğa atılı suç için 2911 sayılı Kanunun 32/1 maddesinde öngörülen cezanın tür ve üst sınırına göre, zamanaşımını düzenleyen Türk Ceza Kanunun 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen olağanüstü zaman aşımı süresinin, suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak
TCK'nın 66/1-e, 66/2, 67/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davalarının DÜŞMESİNE,
II-Görevi yaptırmamak için direnme suçu bakımından yapılan temyiz incelemesinde;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Cizre 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.