(2004 S. K. m. 344)
Nafaka borcunu ödememek suçundan sanık C. E. K.'nın İİK'nun 344.maddesi gereğince 10 gün hafif hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin İzmir 2.İcra Ceza Mahkemesince verilen 26.10.2004 gün ve 1923-3169 sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 21.10.2005 gün 6368-9399 sayılı ilamıyla "Hükmün İİK'nun 366.maddesi gereğince bozulmasına, 1412 sayılı CMUK'nun 322/1 ve 765 sayılı TCK'nun 102/6.maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına" karar verilmiş, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.11.2005 gün ve 2005/145 sayılı kararıyla Yargıtay C. Başsavcılığının itirazının kabulüne ve Dairemizin 21.10.2005 gün ve 6368-9399 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilmiş bulunmakla, gereği görüşüldü:
1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5349 sayılı Kanun'un 3.maddesi ile değişik 7.maddesinin 1.fıkrası ile "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür..." yine 1 Haziran 2005 tarihinde kabul edilip, aynı gün mükerrer Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nda Değişiklik Yapılmasına Dair 5358 sayılı Kanun'un 15.maddesi ile İİK.nun 344.maddesindeki eylemin müeyyidesi tazyik hapsine dönüştürülmüştür. 5237 sayılı Türk Ceza Türk Ceza Kanunu'nun 7. ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3.maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 07.12.2006 gününde oybirliğiyle, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy