(2004 S. K. m. 340) (5252 S. K. m. 7) (5326 S. K. m. 20) (5237 S. K. m. 7) (5271 S. K. m. 232, 309)
Dava: Taahhüdü ihlal suçundan sanık G. Ç. hakkındaki yargılama sırasında, eylemin yaptırımının 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunu'nun 5349 sayılı Yasa ile değişik 7/1. ve 4. maddeleri uyarınca idari para cezasına dönüştürüldüğü ve bu cezanın Cumhuriyet Savcılığınca verilmesi gerektiğinden bahisle, gereğinin takdir ve yerine getirilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair, Bursa 2. İcra Mahkemesinin 16/06/2005 tarihli ve 2005/435-2005/1500 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2005 tarihli ve 2005/228 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Karar: Dosya kapsamına göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7.maddesinin başlığı, 5349 sayılı Kanun'la "hafif hapis ve hafif para cezalarının idari para cezasına dönüştürülmesi" olarak değiştirilerek aynı maddenin 1.fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür" hükmüne yer verildiği, yine 1 Haziran 2005 tarihli mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanunla değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nda bir kısım suçların cezai yaptırımı disiplin hapsine, 340.maddesinden kaynaklanan eylemin yaptırımı ise tazyik hapsine dönüştürülmüş olması sebebiyle, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24., 5252 sayılı Kanun'un 9/3. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddeleri hükümleri gözetilmek suretiyle öncelikle lehe olan Kanun'un tespit edilerek, mahkemesince bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25/1/2006 gün ve 1825 sayılı Yazılı Emirlerine atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 16/3/2006 gün ve Y.E.2006/18754 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,
Gereği düşünüldü:
Dosya kapsamına göre, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5349 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1.fıkrası ile "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür......" , Yine 1 Haziran 2005 tarihinde kabul edilip, aynı gün Mükerrer Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 2004 sayılı İİK.nunda Değişiklik Yapılmasına Dair 5358 sayılı Kanunun 11.maddesi ile İİKnun 340.maddesindeki eylemin müeyyidesi 3 aya kadar tazyik hapsine dönüştürülmüştür. Ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi göz önünde tutulduğunda 5349 sayılı Yasa ile değişik 5252 sayılı Kanunun 7.maddesi sanığın lehine olduğundan aynı maddenin 1.fıkra 1.cümlesi ve 5326 sayılı Kabahatler Yasasının 24. ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddelerine göre müeyyidenin İcra Mahkemesince idari para cezası olarak belirlenmesi gerekir.
Sonuç: Bu nedenle Yargıtay C. Başsavcılığının Yazılı Emre atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle ve kanuna aykırılığın giderilmesinin de başkaca çözümünün mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, uygulamada birliğin sağlanması amacıyla Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2005 gün ve 2005/228 müteferrik sayılı kararının, 5271 sayılı CMKnun 309. maddesi uyarınca bozulmasına, müteakip işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına tevdiine, 18.12.2006 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy