(2004 S. K. m. 340) (5252 S. K. m. 7) (5237 S. K. m. 7, 52) (5271 S. K. m. 309) (5326 S. K. m. 24)
Dava ve Karar: Ödeme şartını ihlal suçundan sanık F. U.'nun 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 340. maddesi uyarınca 1 ay hafif hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Bafra İcra Mahkemesinin 02.03.2005 tarih ve 2005/18-225 sayılı kararının infazı sırasında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren Kanunlardan 5358 sayılı Kanunla değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 340. maddesi uyarınca 3 ay tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair, aynı Mahkemenin 14.6.2005 tarihli ve 2005/18-225 sayılı ek kararını kapsayan dosya aleyhine Adalet Bakanlığından verilen 25.04.2006 gün ve 17453. sayılı yazılı emrini içeren Yargıtay C. Başsavcılığının 18.05.2006 gün ve Y.E.2006/90055 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi.
Dosya kapsamına göre, hükmün kesinleşmesinden sonra, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanunla değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 340. maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 5349 sayılı Kanun'la değişik 7.maddesi 1.fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı Kanunun 7.maddesi 1.fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemekle anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir.
Gereği düşünüldü:
Dosya kapsamına göre, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 5349 sayılı Kanunun 3.maddesi ile değişik 7.maddesinin 1.fıkrası ile Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür......., yine 1 Haziran 2005 tarihinde kabul edilip, aynı gün mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve 2004 sayılı İİKnunda Değişiklik Yapılmasına Dair 5358 sayılı Kanunun 7.maddesi ile İİKnun 340.maddesindeki eylemin müeyyidesi 3 aya kadar tazyik hapsine dönüştürülmüştür. Ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi göz önünde tutulduğunda 5349 sayılı Yasa ile değişik 5252 sayılı Kanunun 7.maddesi sanığın lehine olduğundan aynı maddenin 1.fıkra 1.cümlesi ve 5326 sayılı Kabahatler Yasasının 24. ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddelerine göre müeyyidenin İcra Mahkemesince idari para cezası olarak belirlenmesi gerekir. Mahkemece 02.03.2004 tarihli 2005/18-225 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen 1 ay hafif hapis cezasındaki süre sanık yönünden kazanılmış hak olarak kabul edilmesi gerektiğinden, yeniden tayin edilecek cezanın 1 aylık süreyi de geçemeyeceği nazara alınmalıdır.
Bu nedenle Yargıtay C. Başsavcılığının yazılı emre atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle ve kanuna aykırılık halinin giderilmesinin de başkaca hallinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, uygulamada birliğin sağlanması amacıyla Bafra İcra Mahkemesinin 2005/18-225 sayılı ek kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca bozulmasına,
Bozma üzerine 5271 sayılı CMK'nun 309/ 4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;
Sanık F. U.nun 5349 sayılı Yasa ile değişik 5252 sayılı Kanun'un 7., 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddeleri dikkate alınarak 1 ay hafif hapis karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,
Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20.00 YTL'den hesaplanarak sonuç olarak 600.00 YTL idari para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına 24.11.2006 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy