(2863 S. K. m. 11, Geç. m. 7) (3402 S. K. m. 9)
Dava: Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:
Karar: Kadastro sırasında 225 ada 28 parsel sayılı 810.09 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 1. derece arkeolojik sit alanında kalması nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı N
. G
. vekili, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın davacı adına tesciline, taşınmazın 1. derece arkeolojik sit alanında kaldığının beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, 2863 sayılı Kanun'un 11. maddesinde 5226 sayılı Kanunla yapılan değişikliğe kadar zilyetlikle iktisap şartlarının davacı yararına oluştuğu, 2863 sayılı Kanun'un 11. maddesinde 5226 sayılı Kanunla yapılan değişikliğin geriye yürüyeceğine dair bir hükmün de mevcut olmadığı, aleyhe yorumla bu değişikliğin geriye yürütülemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan değerlendirme ve varılan sonuç yasaya uygun değildir. Çekişmeli parselin 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığı sabit olup mahkemenin kabulü de bu yöndedir. 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 11 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi 30.5.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5663 sayılı kanunla değiştirilmiş ve buna göre kültür ve tabiat varlıklarını koruma bölge kurullarınca birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarının bulunduğu taşınmazlar ile birinci ve ikinci derece arkeolojik sit alanlarındaki taşınmazların zilyetlik yoluyla iktisap edilemeyeceği hükmü getirilmiş ve bu değişikliğin kadastrosu devam eden taşınmazların sınırlandırma ve tespiti işleri ile devam eden davalarda da uygulanacağı 2863 sayılı kanuna eklenen geçici 7. maddede belirtilmiştir.
Sonuç: Bu yasal düzenlemeler karşısında mahkemece davanın reddine karar vermesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy