MAHKEMESİ:KADASTRO MAHKEMESİ
DAVALILAR: ... VE DİĞERLERİ
DAVA TÜRÜ: KADASTRO
KANUN YOLU: TEMYİZ
Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Kadastro sırasında 1403 parsel sayılı 923.000 metrekare ve 779 parsel sayılı 17200 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, mera niteliği ile sınırlandırılarak tespit edilmiştir. ..., ..., ... tarafından sınırlandırmaya itiraz edilmiştir. Komisyonca, taşınmazların (A), (B), (C), (E), (F), (P), (G), (H), (R), (I), (İ), (J), (K), (L), (M), (Ö), harfli bölümlerinin adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle şahıslar adına, (Ş), (T), (U), (Y) harfleri ile gösterilen bölümlerin Hazine adına tespitine karar verilmiştir. Davacı Hazine, komisyonca şahıslar adına tespit edilen bölümlerin mera niteliğinde olduğu, mera olmasalar bile devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduklarını öne sürerek Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda kadastro çalışmalarının usulüne uygun olarak tamamlanmadığından dosyanın ... Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine ve 1403 ve 779 parsel sayılı tutanaklar ve komisyon kararının iptaline kesin olarak karar verilmiş; hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebi reddedilmiş; hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
1- Mahkemece, 1985 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında bazı taşınmazların ölçülmeyerek 1403 ve 779 parsel sayılı mera parselleri içinde bırakılmış olması nedeniyle kadastro çalışmalarının tamamlanmadığı gerekçesi ile 1403 ve 779 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili kadastro tutanakları ve komisyon kararılarının iptali ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükümlerine göre kadastro çalışmalarının tamamlanması için kadastro tutanakları ve eklerinin Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine kesin olarak karar verilmiş; bu kararın davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, 22.02.2011 tarihli ek kararla da kararın nihai karar özelliği taşımadığı ve idareye yol gösterici nitelikte bulunduğu, bu nedenle de hukuksal denetim dışında olup temyize tabi olmadığı kabul edilerek temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de 1403 ve 779 parsel sayılı taşınmazlar hakkında yöntemince düzenlenmiş kadastro tutanaklarının iptali ile kadastro müdürlüğüne gönderme kararı mahkemenin işten el çektiği ve verilen karar doğrultusunda yeniden kadastro tespiti yapılması sonucunu içeren nihai nitelikteki kararlardan olduğundan temyize tabi olacağı kuşkusuzdur. Mahkemenin 22.02.2011 tarihli ek kararına yönelik Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan, kabulü ile 22.02.2011 tarihli ek kararın kaldırılmasına,
2- Davacı Hazinenin, mahkemenin 08.02.2011 tarihli kararına yönelik temyiz inceleme isteğine gelince; 06.01.1985 tarihli kadastro tutanakları ile 1403 ve 779 parsel sayılı 923.000 ve 17200 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... Köyünün kadim merası olması nedeniyle ortamalı mera niteliği ile sınırlandırılmıştır. Bu sınırlandırmaya karşı kişilerce yapılan itiraz üzerine Kadastro Komisyonunun 22.01.2004 tarih ve 2004/21 sayılı kararı ile bazı itirazcıların itirazlarının kabulü ile krokisinde gösterilen ilgili bölümlerin ilgili itirazcılar adına tesciline karar verilmiştir. Hazine vekili tarafından, komisyon kararına karşı ve komisyon kararı ile ifraz edilerek itiraz eden ilgili kişiler adına tescillerine karar verilen bölümlere yönelik dava açılmıştır. Bu durumda, 06.01.1985 kadastro tespit tarihi itibariyle, 1403 ve 779 parsel sayılı taşınmazların belirlenen geometrik sınırları içinde kalan tüm bölümleri hakkında usulüne göre düzenlenmiş kadastro tutanağı bulunduğu kuşkusuzdur. Daha sonra kişilerce, 1403 ve 779 parsel sayılı taşınmazlar içinde kendilerine ait bölümlerin bulunduğu iddiası ile tutanağa itiraz edilmiş olması kişilerin hak talep ettikleri bölümler hakkında kadastro tutanaklarının düzenlenmediği veya itiraz üzerine, tutanağın bu bölümler yönünden geçersiz hale dönüştüğü sonucunu doğurmaz. Mahkemece bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre, Hazinece dava açılan bölümler dışında kalan ve başkaca davaya da konu olmayan diğer bölümler hakkındaki tutanakların iptali sonucunu doğuracak şekilde karar verilmiş olması da isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile 08.02.2011 tarihli mahkeme kararının BOZULMASINA 09.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy