(492 S. K. m. 30, 31, 32)
Dava: Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:
Karar: Davacı asıl ve birleşen davada özetle; Tarafların ortak miras bırakanı olan İ. C.'ın ölüm tarihinin 10.11.2005 olduğunu, adı geçenin diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla sahibi olduğu Yaraşlı Köyünde bulunan yirmi adet taşınmazını davalı oğluna bedelsiz olarak temlik ederek, kadastro sırasında da davalı adına tespit ettirdiğini, bu nedenle saklı payının zedelendiğini ileri sürerek saklı payının dava konusu yapılan taşınmazlardan aynen verilmesini, bu mümkün olmadığı takdirde faizi ile birlikte nakten davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, saklı pay ihlali olmadığını, murisin davacı lehine de kazandırmada bulunduğunu, bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş: hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
Tenkis davalarında talebin belirlenmesinde terekenin gerçek durumunun bilinmesi ve açık olarak tespiti her zaman mümkün olmadığından, kesin hesaplar yapılmadan taleple ilgili bir miktar verilmesi halinde, bildirilen bu miktar, harca esas değer olarak kabul edilir ve tahmini bir değer olarak göz önüne alınır. Hakim tenkis hesapları sonunda, el atılan saklı pay tutarını belirleyerek, dilekçede tahmini ve harca esas olmak üzere bildirilen değer dışındaki, belirlediği el atılan gerçek saklı pay tutarını ve buna uygun harcı belirleyerek peşin harç noksanı varsa ikmal ettirecektir. (Harçlar K. md.30-32)
Davacının dava dilekçelerinde gösterdiği değer, harca esas değer olup, bağlayıcı değildir. Tenkis davasının amacı, el atılan saklı pay karşılığının tamamlattırılmasıdır. Nitekim dava dilekçelerinde de davacı, el atılan saklı payının karşılanmasını talep etmektedir. Mahkemece Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde davacının el atılan saklı payı hesaplattırılmayarak, bu payın talep edilenden fazla olduğunun tespiti ile yetinilmiş olması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de, eksik nispi harcın tamamlattırılması yoluna gidilmemiş olması da isabetsiz olup,
Sonuç: Tarafların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma kapsamına göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy