MAHKEMESİ:AĞIR CEZA MAHKEMESİ
Ödeme şartının ihlâli suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu'nun 340. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle açılan davada, aynı Kanun'un 347. maddesi uyarınca şikâyet hakkının düşürülmesine dair ... İcra Mahkemesinin 04/11/2010 tarihli ve 2010/281 esas, 2010/324 sayılı kararına karşı itirazın kabulüne, anılan kararın kaldırılmasına ilişkin .... Ağır Ceza Mahkemesinin 08/12/2010 tarihli ve 2010/408 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya aleyhine, Adalet Bakanlığından verilen 17.04.2011 gün ve 2011/4344/19862 sayılı kanun yararına bozma talebini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 03/06/2011 gün ve K.Y.B.2011/184204 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle dosya incelendi.
Tebliğnamede, dosya kapsamına göre, ... İcra Mahkemesinin 02/09/2010 tarihli tensip ara kararlarının tamamının yerine getirildiği, dolayısıyla beklenmesi gereken ara kararının bulunmadığı cihetle, itirazın kabul edilmiş olması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi hükmü gereğince itirazın konusu hakkında da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğundan anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2.maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve
İflas Kanunu'nda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.
İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu (itiraz tarihi itibariyle) Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan Kanunun “İtiraz usulü ve inceleme mercileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan (itiraz tarihi itibariyle) Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, gözetildiğinde itiraz hakkında (itiraz tarihi itibariyle) Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller için olup, dosyada toplanacak bir delilin ve araştırılacak bir hususun bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan Kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” şeklindeki düzenlemede de belirtildiği üzere, Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek merciin, “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verileceği amir hükmü bulunmaktadır. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden merciin bu yönde hüküm oluşturması gerektiğinde de kuşku bulunmamaktadır.
Dosya kapsamına göre; İcra Mahkemesinin 4/11/2010 tarihli celsede “beklenen tüm ara kararlarından vazgeçilmesine” karar verilmiş ise de, 2/9/2010 tarihli tensip zaptındaki ara kararlarının yerine getirilmiş, tüm delillerin toplanmış olması ve dosya içerisinde araştırılması gereken bir husus ve toplanması gereken bir delil de bulunmamasına göre, itirazın kabulü ile Bakırköy 2. İcra Mahkemesinin 04/11/2010 tarihli ve 2010/281 esas, 2010/324 sayılı kararının kaldırılmasına karar veren Ağır Ceza Mahkemesinin, itirazın esası hakkında da bir karar vermesi gerekirken, hüküm tarihinde beklenilmesinden vazgeçilen ara kararlarının yerine getirilerek bir karar verilmesi için dosyanın İcra Mahkemesine gönderilmesine karar vermesi isabetsizdir.
Açıklanan nedenlerle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle, Ağır Ceza Mahkemesinin 08/12/2010 tarihli ve 2010/408 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy