MAHKEMESİ:KADASTRO MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ: KADASTRO
KANUN YOLU: TEMYİZ
Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Kadastro sırasında 129 ada 10 parsel sayılı 1509,37 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığı, 1936 yılı umumi tahririnde Hazine adına kayıtlı bulunduğu ve Hazine'ye ait yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve 129 ada 33 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemenin 26.01.2009 tarihli kısa kararında dava konusu 129 ada 10 parsel sayılı taşınmaz hakkında hüküm kurulduğu halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, dava konusu olmayan 129 ada 33 parsel sayılı taşınmaz hakkında hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa karar ve gerekçeli kararın uyumlu olması gerektiği 10.04.1992 tarih ve 1991/7 Esas - 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İ.B.K'da vurgulanmış olduğu gibi; bu husus, 6100 sayılı ...K'nun 298/2. maddesi ile de yasal düzenlemeye bağlanmıştır. Ayrıca dava, tespit maliki ...'ye yöneltilerek açılmış olduğu halde karar başlığında davalı olarak ...’in gösterilmesi de hükmün infazında kuşku yaratacak olup, usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Hal böyle olunca; mahkamece, önceki kararla bağlı kalınmaksızın çelişkinin giderilmesi suretiyle yeniden bir hüküm kurulması zorunlu olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.