MAHKEMESİ:KADASTRO MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ: KADASTRO
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 1247 ve 1249 parsel sayılı 25.000,00 ve 15.250,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, 766 sayılı Kanun'un 33. maddesinde düzenlenen 20 dönümlük sınırlamanın aşılmış olması nedeniyle davacı ... adına tespit edilmiştir. Davalı ... ile davalılar murisi ...'ın itirazı Kadastro Komisyonunca kabul edilerek 1247 parsel sayılı taşınmazın eşit paylarla davalılar ..., ... ve ... adlarına, 1249 parsel sayılı taşınmazın ise davalılar murisi ... adına tesciline karar verilmiştir. Davacı ..., Kadastro Komisyonu kararının usul ve yasaya aykırı olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazların davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu taşınmazlar ilk olarak, 1617 sayılı Kanunla değiştirilen 766 sayılı Tapulama Kanunu'nun 33. maddesindeki 20 dönüm miktar sınırlaması nedeniyle miktar fazlası olarak davacı ... adına tespit edilmiş, davalı tarafın itirazı üzerine komisyonca; dava konusu taşınmazlara ilişkin davalıların murisine ait vergi kaydının bulunduğu ve bu kaydın dava konusu taşınmazları kapsadığı gerekçesiyle ilk tespitin iptali ile taşınmazların davalı taraf adına tesciline karar verilmiş, bu karara karşı davacı ... tarafından süresinde dava açılmıştır. Mahkemece, komisyon kararında belirtilen ve davalı tarafın dayanağı olan 31.08.1937 tarih ve 511 numaralı vergi kaydının dava konusu taşınmazlara uymadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Sözü edilen vergi kaydının uygulaması bakımından mahkemece yapılan birinci keşifte dinlenen yerel bilirkişi, vergi kaydının dava konusu taşınmazlara uyduğunu belirtmiş, buna karşılık ikinci keşifte dinlenen yerel bilirkişiler aksi yönde beyanda bulunmuşlardır. Ne var ki mahkemece iki keşifte alınan bu beyanlar arasındaki açık çelişki giderilmemiş ve yine bu hususta komşu bir kısım taşınmazlara ilişkin kayıt ve belgeler getirtilerek uygulamada yararlanılmamıştır. Bu tür eksik ve yetersiz araştırmaya dayanılarak karar verilemez. Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle dava konusu 1247 parsel sayılı taşınmazın kuzeyinde kalan ve ... Köyü sınırları içerinde bulunan komşu taşınmazlar ile dava konusu taşınmazların güneyinde kalan 336 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile varsa dayanak kayıtları tesis ve tedavülleri ile birlikte getirtilerek dosya keşfe hazır hale getirilmeli, her iki keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ile bunların dışındaki kişilerden belirlenecek olabildiğince yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen üç kişilik yerel bilirkişi heyeti ve taraf tanıkları ile uzman bilirkişiler huzuruyla mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında, uzman teknik bilirkişi eliyle davalı tarafın dayandığı vergi kaydının sınırlarının bilirkişilerce zeminde tek tek gösterilmesi istenilmeli, bilirkişilerin gösteremediği sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği sınırlar haritasında işaret ettirilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, yerel bilirkişi ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler, gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeli, fen bilirkişisine, uygulanan vergi kaydının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli ve böylece dayanak vergi kaydının kapsamı net olarak belirlenmeli, bundan sonra, davalı tarafın dayandığı vergi kaydının dava konusu taşınmazları kısmen ya da tamamen kapsadığının anlaşılması durumunda bu kapsamda kalan taşınmazlar için davanın reddine karar verilmelidir. Mahkemece yetersiz araştırma ve uygulama ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.