MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ: KULLANIM KADASTROSU
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Kullanım kadastrosu sonucu ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 42 ada 54 parsel sayılı 4450,41 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesinde 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu taşınmaz ve üzerindeki bahçe ... oğlu ... ... kullanımında olduğu şerhi verilerek, tarla niteliği ile davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın bir bölümünün kendi kullanımında olduğunu ileri sürerek, lehine zilyetlik şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının ... aleyhine açmış olduğu davasının husumet nedeni ile reddine, davacının Hazine ve ... aleyhine açmış olduğu davanın kabulü ile, 42 ada 54 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde geçen "taşınmaz ve üzerindeki bahçe ... oğlu ... un kullanımındadır" şeklindeki ibarenin iptali ile beyanlar hanesinin bu bölümüne "Fen bilirkişisi ... tarafından tanzim olunan 21.12.2012 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1537,26 metrekarelik kısım Hüseyin oğlu ...'un, (B) harfi ile gösterilen 2913,15 metrekarelik kısım ... oğlu ... 'un kulanımındadır" ibaresinin şerh düşülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6100 sayılı HMK'nın 27 ve 28. maddeleri ile 297 ve 298. maddelerine göre hükmün açık duruşmada tefhim edilmesi, kararların gerekçeli olması ve kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbiriyle uyumlu olması zorunludur. Açık duruşmada tefhim olunan hüküm fıkrasında verilen sonucun nedenlerini içermeyen ifadelerin gerekçe olarak kabul edilmesi mümkün olmadığı gibi; gerekçenin farklı bir sonuca ilişkin bulunması da aleni yargılama prensibi ve hukuki dinlenilme hakkı ile açıkça çelişmektedir. 10.04.1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İBK'da kısa karar ile gerekçeli kararın uyumlu olması gereği vurgulanmış; bu husus, 6100 sayılı HMK'nın 298/2. maddesi ile de yasal düzenlemeye bağlanmıştır.
Dava kullanım kadastrosundan kaynaklanmaktadır. Dava konusu 42 ada 54 parsel sayılı taşınmazın kullanıcısı ... olarak beyanlar hanesinde gösterilmiştir. Davacı tarafından ... ve ... aleyhine dava açılmış, yargılama sırasında HMK 124. madde gereğince taraf değişikliği cihetine gidilmemiştir. Mahkemece hükmün gerekçe bölümünde, “davaya konu taşınmazın kullanıcısı olarak ... görünmediğinden davacının ... aleyhine açtığı davasının kabulüne, ... aleyhine açmış olduğu davanın husumet nedeni ile reddine” karar verildiği halde, hüküm kısmında “... aleyhine olan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine ve davada taraf sıfatı bulunmayan ... aleyhine olan davanın kabulüne” karar verildiği açıklanmak suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması isabetsiz olduğu gibi, davada taraf sıfatı bulunmayan ... aleyhine de sonuç doğuracak şekilde hüküm kurulması yerinde değildir. Açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.