MAHKEMESİ:KADASTRO MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
3402 sayılı Yasa'nın 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında davalılar ... ve müşterekleri adına kayıtlı eski 3013 parsel sayılı 16.780,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 182 ada 72 parsel numarasıyla, 17.185,00 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiş, davacının itirazı üzerine komisyonca 15.596,19 metrekare olarak düzeltilmiştir. Davacı ..., adına kayıtlı eski 3185 parsel sayılı 16.780,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın 182 ada 73 parsel numarasıyla 9.366,05 metrekare olarak tespit gördüğünü, komisyona itirazı üzerine 10.955,45 metrekare olarak düzeltildiğini ancak eksikliğin tam olarak giderilmediğini ve davalılar adına kayıtlı taşınmaz içinde bırakıldığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 182 ada 72 parsel sayılı taşınmazın uygulama tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca kadastro hakimi doğru, infazı kabil ve infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde karar vermek zorundadır. Çekişmeli taşınmazların tespitten sonra komisyon kararı ile yüzölçümleri yeniden belirlendiği halde hüküm yerinde komisyon kararına atıf yapılmaksızın uygulama tespiti gibi tapuya tesciline dair karar verilmesi suretiyle infazda tereddüt yaratılması isabetsiz ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 1.nolu bendinin son satırında yer alan "uygulama tespitleri gibi tescillerine" sözlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına yerine "komisyon kararında belirtilen yüzölçümleriyle tapuya tescillerine" sözlerinin yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.