MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Davacılar ... ve ..., maliki oldukları Taşköprü İlçesi Eskioğlu Köyü çalışma alanında bulunan 136 ada 12 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kadastro çalışmaları sırasında köy yolu olarak tespit harici bırakıldığını ileri sürerek, bu bölümün kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişisinin raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 46,19 metrekarelik tespit dışı yerin yol olarak sınırlandırılmasının iptali ile; davacılar adına kayıtlı 136 ada 12 parsel sayılı taşınmaza tevhidine, 136 ada 12 parsel sayılı taşınmazın aynı vasıfla ve 492,30 metrekare yüzölçümü ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, 4721 sayılı TMK'nın 713/1. ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddeleri gereğince açılan tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümünde davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme şartlarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan değerlendirme ve varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. 4721 sayılı TMK'nın 713/1. ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerinde; orman sayılmayan, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki tescil harici taşınmazlardan imar-ihya edilerek dava tarihine kadar 20 yıl süreyle çekişmesiz ve aralıksız olarak zilyet edilenlerin zilyetleri adına tescil edilebileceği hüküm altına alınmıştır. Terk edilmiş dere yatakları, kayalık, taşlık, yol ve yol boşluğu gibi taşınmazlar, ancak imar-ihya yolu ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca iktisap edilebilirken; ham toprak, hali arazi, köy boşluğu gibi basit ameliye ile zilyet edilebilecek yerler ise aynı Yasa'nın 14. maddesi gereğince iktisap edilebilir. Somut olayda, çekişmeli taşınmaz bölümü kadastro sırasında yol olarak tescil harici bırakılmıştır. Yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar, dava konusu kısmın hiç bir zaman yol olarak kullanılmadığını, bu kısmın kadimden beri davacı ve öncesinde murisleri tarafından tasarruf edildiğini belirtmişler, Mahkemece de kadastro paftasında yol olarak bırakılan dava konusu alanın davacıya ait 136 ada 12 parsel sayılı taşınmaz ile bir bütün olduğu, hiç bir zaman yol olarak kullanılmadığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ne var ki, dosya kapsamındaki tüm delillere ve mahalli bilirkişi ve tanıkların beyanlarına göre, davacıların ve önceki zilyetlerinin çekişmeli taşınmaz bölümündeki zilyetliklerini salça ve pekmez kaynatma, odun yığma, otomobil park etme gibi faaliyetlerle sürdürdükleri, taşınmazda başka türlü bir zilyetliklerinin söz konusu olmadığı ve taşınmazın etrafını çevirmemiş oldukları anlaşılmaktadır. Çekişmeli taşınmaz bölümünde davacılar tarafından bu şekilde yürütülen zilyetlik ekonomik amaca uygun bir zilyetlik olarak kabul edilemez.
Hal böyle olunca, davacıların çekişmeli taşınmaz bölümünde ekonomik amaca uygun bir zilyetlikleri bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazinenin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,
02.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.