MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ: KULLANIM KADASTROSU
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ.
Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 103 ada 10 parsel sayılı 202,77 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1945 yılından itibaren ...'ün fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak arsa vasfıyla 12.05.1993 tarihinde adına tespit edilmiş, tutanak 23.07.1993 tarihinde kesinleşmiştir. Sonradan yapılan güncelleme çalışmaları sırasında taşınmaz aynı niteliği ile 1993 yılından itibaren ... zilyetliğinde olduğuna dair şerh verilmiştir. Davacı ..., taşınmazın bir bölümünün kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak 04.10.2010 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kullanım kadastrosundan önceki nedenlere dayalı olarak açıldığından 3402 sayılı Kanun'un 12/3. maddesi gereğince hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere ve kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde yazılı 10 yıllık hak düşürücü süre geçmiş bulunduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 14.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.