Mahkemesi :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi : İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2017 tarih ve 2017/472 - 2017/371 sayılı kararı
Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma
Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyete dair istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-)Tüm dosya kapsamına göre; sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre üyelik suçundan verilen hükümde bir isabetsizlik yok ise de; 07.12.2017 tarihli hüküm duruşmasında; ByLock programını yükleyip kullandığı için pişman olduğunu, 2016 yılına kadar bu program üzerinden haberleştiklerini, program üzerinden sohbetlerin nerede yapılacağının belirtildiğini söyleyip kendisine programı kurmasını söyleyen şahsın ismini de veren sanığın sosyal durumuna uygun olarak örgütsel konum ve faaliyetlerine uygun bilgiler verdiğinin anlaşılması karşısında, etkin pişmanlıkta bulunduğunun kabulü ile TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca tayin olunan cezada 1/3'ten 4/3'e kadar indirim öngören TCK'nın 221/4-2. maddesi uyarınca etkin pişmanlıkta bulunduğu aşama, verdiği bilgiler ve bu bilgilerin faydalılık derecesi gözetilerek makul oranda bir indirim yapılarak ceza tayini gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2-)TCK'nın 61/3 maddesi gereğince suçun unsuru olan hususların temel cezanın belirlenmesinde esas alınamayacağına ilişkin düzenleme nazara alındığında; sanığa atfedilen örgüt üyeliği suçunun kabulüne esas alınan ByLock programının ayrıca teşdit sebebi kabul edilmesi suretiyle TCK 61/3. maddesine muhalefet edilerek yazılı şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza tayini,
3-)Sanığa baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafiilik ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy