(3402 S. K. m. 11, 13, 14) (1086 S. K. m. 430)
Dava: Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğini süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:
Karar: Kadastro sırasında 695 parsel sayılı, 3200 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı miktar fazlası olarak mera niteliğinde sınırlandırılmıştır. İtirazı tapulama komisyonunda reddedilen Orman İdaresi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Kadastro davasının tesbit maliklerine karşı yöneltilmesi zorunludur. Çekişmeli parsel tesbit sırasında mera olarak sınırlandırıldığına göre davanın Hazine ile birlikte köy tüzel kişiliğine yöneltilmesi gerekirken, davada sıfatı bulunmayan kişiye karşı dava açıldığından, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi doğru bulunmaktadır.
Sonuç: Açıklanan ve kararda yazılı gerektirici nedenlere göre davacı Orman İdaresinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.04.1991 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy