(1086 S. K. m. 125/3)
Dava: Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan, dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:
Karar: Tapulama sırasında 525 parsel sayılı 1565 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı Osman adına tespit edilmiştir. Davacılar, 8.5.1978 tarihli dilekçe ile davalı aleyhine aslıye hukuk mahkemesine, müşterek murise dayanarak dava açmışlardır. Asliye hukuk mahkemesince "parselle ilgili tapulama tespitinin yapıldığı, tespite üçüncü şahısların itiraz ettiği ve tapulama komisyonunun henüz bir karar vermediği, her ne kadar davacılar tarafından tespite itiraz edilmemiş ise de, tutanağının kesinleşmemesi nedeniyle davaya tapulama mahkemesinin bakması gerektiği" belirtilerek görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, Yargıtay Birinci Hukuk Dairesi'nce onanmıştır. Kadastro mahkemesince tutanağın davacılar yönünden kesinleştiği belirtilerek mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Erdek Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu taşınmaz hakkında asliye hukuk mahkemesince açılan davada mahkemece görevsizlik kararı verilmiş ve karar Yargıtay Birinci Hukuk Dairesi'nin 1.2.1979 gün, 1979/947-1010 sayılı kararı ile onanmıştır. Yargıtay kararında görevli mahkemenin kadastro mahkemesi olduğu belirtilmiştir. Bu kez aynı parsele ilişkin olarak kadastro mahkemesi tarafından görevsizlik kararı verilmiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 3156 sayılı Kanunla değişik 25/3. maddesi, "temyiz incelemesi sonucu kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararlar, davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar" hükmünü taşımaktadır. Usul hukukuna ilişkin hükümler geriye yürür (HUMK. m. 578/1). Kanunun amir hükmü karşısında görev yönü Yargıtay kararı ile belirlendiğinden kadastro mahkemesince tekrar görevsizlik kararı verilemez. Bu itibarla, tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin deliller toplanarak ve birlikte değerlendirilerek uyuşmazlığın esastan çözümlenmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi isabetsiz olduğundan, davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.12.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.