(3402 S. K. m. 36) (1086 S. K. m. 363)
Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan, dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:
Kadastro sırasında 1712 parsel sayılı 1329 metrekare ve 1653 parsel sayılı 743 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kayıt miktar fazlası nedeniyle Maliye Hazinesi adına tespit edilmiştir. İtirazı kadastro komisyonunda reddedilen davacı Güler, vergi kaydı ve miras yolu ile gelen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kesin mehil nedeniyle reddine, dava konusu parsellerin tespit gibi Maliye Hazinesi adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece bilahare re'sen keşif icrasına karar verilmiş ve masrafın davacı tarafından karşılanması istenmiştir. Davacı delillerinin değerlendirilmesi için yapılması gerekli keşif masrafını karşılamıştır. İkinci keşife mahkeme re'sen karar vermiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesine göre, re'sen yapılması gereken soruşturma ve tebligat işlemleri için zaruri giderler ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere bütçeye konulan ödenekten karşılanır. Yapılmasına re'sen karar verilen keşif masrafını davacının karşılama zorunluluğu yoktur. Mahkemenin davacıya ikinci keşif için gerekli masrafı yatırmaya zorlaması ve verilen süre içinde paranın vezneye depo edilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi yasaya aykırıdır. Ayrıca 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36/1. maddesinin davacı aleyhine uygulanabilmesi için kesin süre ilgili ara kararında hakim, katip, mübaşir, bilirkişi ve tebligat için gerekli masraflar dökümler halinde gösterilip, belirlenecek, süre içerisinde masrafın yatırılmamasının yasal sonuçları açıkça belirtilmeli, duruşmada bulunmayan davacıya bu ara kararı usulüne uygun olarak tebliğ edilmelidir. Mahkemenin hükmüne dayanak yaptığı 1.12.1994 tarihli ara kararının belirtilen özellikleri taşımadığı açıktır. Davacının mükellefiyet ve sorumluluklarının sınırını açıkça belirtmeyen böyle bir ara kararına dayanılarak davanın reddedilmesi doğru değildir. Davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 12.6.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy