(1086 S. K. m. 363, 364)
Dava: Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:
Karar: Yargıtay bozma ilamında özetle; "Dava konusu parselin tarafların ortak murisinden kaldığının ihtilafsız olduğu, davacının taşınmazın annesi tarafından kendisine bağışlandığını iddia edip 10.11.1956 tarihli bağış senedi ibraz ettiği, senet üzerinde sadece imzası bulunan muhtarın o tarihte muhtar olup olmadığı, muhtar ise o tarihteki imzaları ile mukayese yaptırılması, diğer tanıkların senet tarihinde aza olup olmadıkları, mühür kullanıp kullanmadıkları ve 1956 yılından beri davacının taşınmazın tamamında müstakil tasarruf edip etmediği ve bu bağıştan başkaca şahısların haberi olup olmadığının araştırılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kesin mehil nedeniyle reddine çekişmeli parselin tespit gibi Yakup, Rukiye ve Hasan Hüseyin adlarına 1/3 hisseler oranında tesciline karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece verilen kesin süreye rağmen davacı tarafın keşif için gerekli giderleri mahkeme veznesine depo etmediği gerekçe gösterilmek sureti ile davanın reddine karar verilmiş ise de; mahkemenin değerlendirmesi dosya kapsamına uygun düşmemektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/1. maddesinde "Davacı, Hâkim tarafından belirlenecek süre içinde gerekli giderleri mahkeme veznesine yatırmadığı takdirde onunla ilgili delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılır" hükmü yer almış bulunmaktadır. Bu hükme göre Mahkeme kesin süre ile ilgili ara kararında bu hususu açıkça belirtmeli ve ihtarı bu şekilde yapmalıdır. Hükme dayanak yapılan ara kararında "keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağına" ibaresi kullanılacağı yerde, "tespit gibi tescile karar verileceği şeklinde" ihtar yapılması yasaya uygun bulunmamaktadır. Ayrıca, bozmadan önce mahkemece mahallinde keşif yapılmış, bu keşfin masrafları davacı tarafından karşılanmıştır. Bilahare mahkemenin re'sen keşfe karar vermesi durumunda yapılacak masrafların 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/1. maddesinin son cümlesine göre bütçeye konulan ödenekten karşılanması gerekir. Mahkemenin yasanın açık hükmüne rağmen re'sen gerek gördüğü ikinci keşif giderlerini davacıya yükleyip, bu giderlerin süresinde yatırılmadığından bahisle davayı reddetmesi usul ve yasaya aykırıdır. Hal böyle olunca; mahkemece ileride haksız çıkan taraftan alınmak üzere bütçeye konulan ödenekten sarf edilmek suretiyle mahallinde keşif icrası ile bozma ilamında belirtilen noksanlıklar ikmal edilmeli, bundan sonra deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 3.11.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy