(3402 S. K. m. 20/A-B, 18/2)
Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:
Kadastro sırasında 111 ada 5,112 ada 9, 36 parsel sayılı 4300, 2700 ve 9300 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Mustafa, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parsellerin davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece zilyetlikle mülk edinme şartlarının davacının yararına oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; mahkemenin kabulü dosya içeriğine ve toplanan delilere uygun düşmemektedir. 5519 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar tapu komisyonlarının tapu oluşturma yetkileri bulunmaktadır. Tapu komisyonu tarafından 5.6.1947 tarih ve 13 numaralı kararla taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden intikal etmesi nedeniyle Hazine adına tescili öngörülmüş ise de; taşınmazların miktarları ile dayanağı olan krokide gösterilen miktarın uyumlu olmaması sebebiyle kararın infaz edilmediği ve tapu oluşturulmadığı anlaşılmıştır. Tapu oluşturulmaması nedeniyle krokinin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20/A ve B maddelerinde gösterilen belge olarak kabulü mümkün değildir. Bu nedenle krokiye değer verilerek kapsam belirlenemez. Öte yandan, krokinin sağlıksız olduğu Tapu Sicil Müdürlüğü'nün yazısında da açıklanmıştır. Ancak, Hazine adına tapu oluşturulmasına konu olan kaçak ve yitik kişiden intikal ettiği bildirilen taşınmazların sınırları tapu komisyon kararının dayanağı olan belgelerde açıkça belirtilmiştir. Mahallinde düzenlenen 18.5.1947 tarihli inceleme tutanağında yerel bilirkişiler taşınmazların kaçak ve yitik kişiden kaldığını açıkça bildirmişlerdir. Kadastro bilirkişilerinin yaşları itibariyle bu konuda bilgi sahibi olmamaları sonuca etkili değildir. Tapu oluşturmaya yetkili komisyon tarafından düzenlenen belge ve dayanaklarının maddi delil olarak kabulü zorunludur. Maddi delile aykırı düşen bilirkişi ve tanık sözlerine değer verilemez. Açıklanan bu olgular karşısında taşınmazların kaçak ve yitik kişiden kaldığının kabulü zorunludur. Kadastro Kanununun 18/2. maddesi gereğince Kanunlar uyarınca Hazineye intikal eden taşınmazların zilyetlikle kazanılması mümkün değildir. Davacı tarafından taşınmazların Hazinece satıldığı da iddia ve ispat edilmemiştir. Hal böyle olunca; davanın reddine ve çekişmeli taşınmazların Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğundan davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 12.03.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy