(2004 S. K. m. 344) (5237 S. K. m. 7) (5252 S. K. m. 7, 9) (5326 S. K. m. 24) (5271 S. K. m. 2, 223, 232) (YCGK. 25.04.2006 T. 2006/16-123 E. 2006/127 K.)
Dava: Nafaka borcunu ödememek suçundan sanık A. Ç.'in 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 344. maddesi gereğince 10 gün hafif hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Bafra İcra Mahkemesinin 19.03.2004 tarihli ve 2004/324-376 sayılı kararının infazı sırasında 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren kanunlardan 5358 Sayılı Kanun'la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 344. maddesi uyarınca 3 ay tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair, aynı mahkemenin 14.6.2005 tarihli ve 2004/324-376 sayılı ek kararını kapsayan dosya aleyhine Adalet Bakanlığından verilen 17/04/2006 gün ve 16105 sayılı yazılı emrini içeren Yargıtay C. Başsavcılığının 25.5.2006 gün ve 2006/81791 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi.
Dosya kapsamına göre, hükmün kesinleşmesinden sonra, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 344.maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de, aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5349 sayılı Kanun'la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür" şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi nazara alındığında 5252 sayılı Kanun'un 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemekle anılan kararın 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir. Gereği düşünüldü:
Karar: Dosya kapsamına göre, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5349 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrası ile "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür......" , Yine 1 Haziran 2005 tarihinde kabul edilip, aynı gün Mükerrer Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 2004 sayılı İİK.nunda Değişiklik Yapılmasına Dair 5358 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile İİK'nun 344. maddesindeki eylemin müeyyidesi 3 aya kadar tazyik hapsine dönüştürülmüştür. Ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi göz önünde tutulduğunda 5349 sayılı Yasa ile değişik 5252 sayılı Kanun'un 7. maddesi sanığın lehine olduğundan aynı maddenin 1. fıkra 1. cümlesi ve 5326 sayılı Kabahatler Yasası'nın 24. Ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddelerine göre müeyyidenin İcra Mahkemesince idari para cezası olarak belirlenmesi gerekir. Mahkemece 19.3.2004 tarihli 2004/324-376 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen 10 gün hafif hapis cezasındaki süre sanık yönünden kazanılmış hak olarak kabul edilmesi gerektiğinden, yeniden tayin edilecek cezanın 10 günlük süreyi de geçemeyeceği nazara alınmalıdır.
Sonuç: Bu nedenle Yargıtay C. Başsavcılığının Yazılı Emre atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle ve kanuna aykırılık halinin giderilmesinin de başkaca hallinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, uygulamada birliğin sağlanması amacıyla Bafra İcra Mahkemesinin 2004/324-376 sayılı ek kararının, 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA,
Bozma üzerine 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;
Sanık A. Ç.'in 5349 sayılı Yasa ile Değişik 5252 sayılı Yasa'nın 7., 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddeleri dikkate alınarak 10 gün hafif hapis karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,
Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20.00 YTL'den hesaplanarak sonuç olarak 200.00 YTL idari para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 24.11.2006 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy