(2709 S. K. m. 40) (5271 S. K. m. 34, 231, 232)
Dava ve Karar: Ödeme şartını ihlal suçundan sanık T. Y.'ın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 340. maddesi gereğince üç aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Burhaniye İcra Mahkemesinin 23/11/2010 tarihli ve 2010/415 esas, 2010/515 sayılı kararının infazı sırasında, kanun yolu bilgilerinin eksik gösterilmesi nedeniyle kararın kesinleşip kesinleşmediği konusunda oluşan tereddüt üzerine, kararın kesinleştiğinden bahisle aynen infazına ilişkin aynı Mahkemenin 08/02/2011 tarihli ve 2010/415 esas, 2010/515 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 23/03/2011 tarihli ve 2011/471 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya aleyhine, Adalet Bakanlığından verilen 23.08.2011 gün ve 2011/44411 sayılı kanun yararına bozma talebini içeren Yargıtay C. Başsavcılığının 28/09/2011 gün ve K.Y.B.2011/270900 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle dosya incelendi.
Tebliğnamede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/11/2006 tarihli ve 2006/6-123 esas, 2006/229 sayılı ilamı ile Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13/07/2009 tarihli ve 2009/8068 esas, 2009/10789 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerekmesi karşısında, 23/11/2010 tarihli kararda sürenin ne zaman başlayacağı, başvuru şekli ve kanun yoluna başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceği hususlarının gösterilmediği gibi, kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin açıkça gösterildiği meşruhatlı davetiye de gönderilmediği anlaşıldığından, söz konusu kararın kesinleşmediği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi isabetsiz olduğundan, anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. Maddesi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir. Gereği görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/11/2006 tarihli ve 2006/6-123 esas, 2006/229 sayılı ilamı ile; "Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, karar ve hükümlerde, başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şekli tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmelidir. Aksi halde, anılan Yasanın 40. maddesi uyarınca, eski hale getirme nedeni oluşturur. Yerel mahkemelerce hüküm ve kararlardaki bu eksiklikler, meşruhatlı duyuru ile taraflara bildirilmek suretiyle, tarafların eski hale getirme talebi ve bu sürede yasa yolu başvurusunda bulunmalarına olanak sağlanmalıdır." şeklinde verilen karar dikkate alındığında, söz konusu kararda itiraz süresinin başlangıcının, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmediği gibi kanun yolu, süresi, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceği hususunu gösteren meşruhatlı davetiye de gönderilmediği, kararın kesinleşmemesi sebebiyle, infaz için gönderilen kararın kesinleşip kesinleşmediği hususuna yönelik İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine verilen aynı Mahkemenin 08.02.2011 tarih ve 2010/415-515 sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.
Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğname yerinde görülmekle, Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 23/03/2011 tarihli ve 2011/471 değişik iş sayılı sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına tevdiine, 21.11.2011 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy