(2004 S. K. m. 331) (5237 S. K. m. 50, 52, 62) (5275 S. K. m. 99)
Dava: Alacaklısını zarara sokmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanık A. F. U.'nun İİK'nın 331, TCK'nın 62, 50, 52/2. maddeleri gereğince 3.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın taksitlendirilmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili ve sanık müdafisi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C. Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak gereği görüşüldü:
Karar: Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine;
Sonuç: Ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda "cezaların toplanması" kuralına yer verilmediği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesi uyarınca hükmolunan her bir cezanın ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruduğu, cezaların infaz aşamasında toplanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen 3000 TL adli para cezası ile 80 TL adli para cezalarının içtimaına karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 30.12.2013 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy