MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
I-O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
12.04.2011 günlü karar oturumunda yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 20.04.2011 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;
Sanıkların olay günü geceleyin saat 02.00 sıralarında, hırsızlık amacıyla müştekinin aracının yanına geldikleri, görgü tespit tutanağına göre, sağ ön kapı dış açma kulpunu kırarak kapıyı açtıkları, kapı kulpunun anahtar yuvasına uygun anahtar çektikleri, sanık ...'in beyanlarından anlaşıldığı kadarıyla, çektikleri bu anahtarı kontağa soktukları, anahtarın kontağı çalıştırdığı ancak aracı hareket ettirmemesi üzerine bu kez tanık ... ve müştekinin beyanları değerlendirildiğinde, ön kaputu açarak motor kısmına kablo çekmek suretiyle çalıştırmayı denedikleri sırada ihbar üzerine olay yerine gelen ekipler tarafından sanık ...'in, akabinde de diğer sanıklar ... ve ...'ın yakalanması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, TCK'nın 142/1-b maddesinde yazılı bulunan kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında aynı Yasa'nın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanıkların kapı kolunu kırarak aracı açtıkları, kapı kilit yuvasına uygun anahtar dökmekle birlikte, bu yolla yapmış oldukları taklit anahtarın aracı çalıştırmadığı, bu halde taklit anahtar ile kilidi bertaraf etme koşullarının bulunmadığı görülmekle, sanıkların eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesinde yazılı bulunan suça uymadığı yönündeki değerlendirmenin isabetli olduğu kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Kasten işlemiş oldukları suç nedeniyle hapis cezalarıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt
soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması ile ayrıca T.C. ... Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 15,75 TL davetiye giderinden her bir sanığın sarfına neden olduğu 5,25 TL'nin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. ... Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" her üç sanık yönünden kurulan hüküm fıkralarından çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin ... Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlelerinin eklenmesi ile hüküm fıkrasından yargılama giderleri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine “bu dava sebebiyle yapılan toplamda 15,75 TL davetiye giderinden her bir sanığın sarfına neden olduğu 5,25 TL'nin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 5.4.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.