MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya arasında bulunan olay yeri inceleme raporu ile müştekiye ait evin çelik kapı kilit sisteminin sağlam ve çalışır vaziyette olduğu, balkon pvc kapısının sürgü kilidinin bulunduğu, her iki kapı üzerinde zorlama izi bulunmadığı, bütün pencerelerin demir parmaklı olduğunun tespit edilmesi ve sanığın savunmasında müştekiye ait evin kapısını müştekinin yeğeni olan ... isimli şahsın getirdiği anahtar ile açtıklarını beyan etmesi karşısında, müşteki ve ...'ın çağrılarak sanık savunmalarına karşı diyeceklerinin sorulması, eylemin TCK'nın 142/2-d maddesi kapsamında haksız yere elde bulundurulan anahtarla hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmadığının tespit edilmesi ve sonucuna sanığın hukuki durumunun taktiri gerektiği halde, bu husus yerine getirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Sanık hakkında hüküm kurulurken, sanığın henüz 18 yaşından küçükken işlediği suç nedeniyle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/1009 Esas, 2008/149 Karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının TCK'nın 58/5. maddesinin "fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz" şeklindeki hükmü gözetilmeden TCK'nın 58/6. maddesi gereğince tekerrüre esas alınması,
3-Yargılama giderinin miktarı gösterilmeksizin sanıktan tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 325. maddesine aykırı davranılması, bu dava sebebiyle yapılan 1 davetiye masrafının sanıktan tahsiline karar verilmesi halinde, payına düşen miktarın 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümlerden çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi, hükümlerden “tekerrür uygulamasına ilişkin bölümlerin tamamen çıkarılması”, yargılama giderlerine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''yargılama gideri olarak hesaplanan 5,00 TL'nin, CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda hazineye yükletilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.