MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet, temyiz talebinin reddine
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın 09/02/2012 tarihli savunmasında verdiği son adres yerine doğrudan adres kayıt sistemindeki adresine gerekçeli kararın tebliğ edildiği, bu nedenle tebliğin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın hükmü öğrenmekle süresinde temyiz ettiği, bu nedenle temyiz talebinin reddine ilişkin 22/05/2013 tarihli ek karara yönelik temyiz yerinde görüldüğünden ret kararının kaldırılması gerektiği belirlenerek 28/05/2012 tarihli hükmün esastan incelenmesinde;
1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ...'in temyiz nedeninin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;
Suçun gece sayılan saat 00.30-01.00 sıralarında işlenmesi nedeniyle sanık hakkında tayin edilen cezadan 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi gereğince artırım yapılmayarak eksik ceza tayini ve adli sicil kaydında yer alan ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2007/460-686 sayılı 3.000,00 TL adli para cezasına dair hükümlülüğün tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, sanığın tutuklulukta ve gözaltında geçirdiği süreler CMK'nın 232/2-d maddesi uyarınca gerekçeli karar başlığında gösterilmemiş ise de, mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de
yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Yargılama gideri olarak hesaplanan 15,00 TL'nin, CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesi eklenmek suretiyle ve hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin sanıktan alınmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ''hazine üzerinde bırakılmasına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.