MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelenmesinde;
UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre sanık ...'ın...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.03.2003 tarih, 01/294 sayılı 28.04.2003 tarihinde kesinleşen 1 yıl 7 ay 24 gün hapis cezası ile mahkumiyetine ve sanık ...'in ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.12.1999 tarih, 1999/184 Esas-1999/261 Karar sayılı 07.02.2004 tarihinde infaz edilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin ilamları ile tekerrüre esas hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında, 5237 sayılı Yasa'nın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak, suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinin tahsil şeklinin gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar ... ile ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümlerden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından yargılama gideri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine '"217,6 TL yargılama giderinin sanıklardan sebebiyet verdikleri payları oranında ve eşit olarak tahsiline" ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile 45 F6 717 plakalı aracın müsaderesine ilişkin kararın yapılan temyiz incelemesine gelince;
1-Suça konu aracın sahibi gözüken katılan ... tarafından, araç hakkında noterden satış konusunda vekalet ile üçüncü kişi durumundaki ...'ın yetkili kılındığı, suç tarihinden önce ise azledildiği ...'un sözkonusu aracın hırsızlık suçunda kullanılacağına ilişkin bir bilgisi olduğu konusunda dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı; ayrıca suça konu sebze kasalarının değerinin 700,00 TL olarak belirlendiği, işlenen suçta kullanılan 1997 model Hundai marka aracın bilinen değeri ile suça konu kasaların değeri dikkate alındığında, sözkonusu aracın müsadere edilmesinin, 5237 sayılı TCK'nın 54/3. maddesi uyarınca işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve hakkaniyete uygun olmayacağı düşünülmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-UYAP ortamından alınan ve dosya içerisine konulan nüfus kayıt örneğinden, sanık ...'ın hükümden sonra 30.03.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, katılan... vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.