MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
A-Sanık ... hakkında mağdur ... ve mağdur ...'a karşı kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Suç tarihinde güneşin 05.32'de doğduğu, hırsızlık eyleminin mağdur ...'ın beyanlarında 01.00-05.00 saatleri, mağdur ...'un beyanlarına göre, 00.30-09.00 saatleri arasında gerçekleşmiş olabileceğine, 02.07.2005 tarihli olay tutanağına göre de ring görevini yapan kolluk güçlerinin 05.30 sıralarında sanıkları görüp şüphe üzerine kovalamaca sonucu yakalandıklarının anlaşılması karşısında;eylemin gece işlendiğine ilişkin deliller bulunmadığı gözetilmeyerek, sanık hakkında TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılması,
2-06.10.2005 günlü hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmesine ve mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen 03.02.2011 günü yeniden verilen hükmün, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağına ilişkin CMUK'nun 326/son. (CMK'nun 307/son) maddesine aykırı davranılarak cezada kazanılmış hakkın gözetilmemesi,
3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile (a), (b), (d) ve (e) bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak TCK'nın 142/1-b. maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak her mağdur yönünden ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, önceki hükmün sanık lehine olması, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten her mağdur yönünden ayrı ayrı 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cümlelerinin eklenmesi suretiyle ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümlerden çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Sanık ... tarafından 07.03.2012 tarihinde verilen dilekçede yargılanan kişinin kendisi olmadığının bildirilmesi karşısında; yapılan yargılamanın yenilenmesi talebi 03.02.2011 tarihli hükme ilişkin temyiz dilekçesi niteliğinde ve süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
1-Sanık ...'un dilekçesinde; kendisinin suç işlemediğini, suç işleyerek tutuklanıp yargılanan kişinin kendisine ait kimlik bilgilerini kullanan kardeş... olduğunu ileri sürmesi karşısında; sanık olarak yargılanan kişinin parmak izi ve kolluk suç kayıtlarıyla cezaevi tutuklu defterindeki fotoğrafı incelenip gerektiğinde yeniden parmak izleri alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,
2- Kabule göre de;
a)Suç tarihinde güneşin 05.32'de doğduğu, hırsızlık eyleminin mağdur ...'ın beyanlarında 01.00-05.00 saatleri arasında, mağdur ...'un beyanlarına göre, 00.30-09.00 saatleri arasında gerçekleşmiş olabileceği, 02.07.2005 tarihli olay tutanağına göre de ring görevini yapan kolluk güçlerinin 05.30 sıralarında sanıkları görüp şüphe üzerine kovalamaca sonucu yakalandıklarının anlaşılması karşısında; eylemin gece işlendiğine ilişkin delil bulunmadığı gözetilmeyerek, sanık hakkında TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılması,
b)06.10.2005 günlü hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmesine ve mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen 03.02.2011 günü yeniden verilen hükmün, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağına ilişkin CMUK'nun 326/son (CMK'nın 307/son) maddesine aykırı davranılarak cezada kazanılmış hakkın gözetilmemesi,
c)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile (a), (b), (d) ve (e) bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK'nun 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.