MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanık ...'in hırsızlık suçu ile suça sürüklenen çocuk ...'in tüm suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;
Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Yasa'nın 116/1. maddesine göre tayin edilen 8 ay hapis cezasından aynı Yasa'nın 119/1-c maddesi ile bir kat oranında arttırım yapılırken 16 ay olarak verilmesi gereken hapis cezasının 1 yıl 4 ay olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmiş ise de; sonuç ceza doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Erteli hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanık ...'in hırsızlık suçu için, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b) ve (d) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına; anılan maddenin 3. fıkrası gereğince, cezası ertelendiği için kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise maddenin 1 ve 2. fıkralarının uygulanmamasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenleme gözetilerek, mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/2. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk ...'in savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiye ödenen avukatlık ücretinin, suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Sanık ... hakkında hırsızlık suçu için 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ve yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine "Erteli hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanık ...'in hırsızlık suçu için, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b) (c) ve (d) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına; anılan maddenin 3. fıkrası gereğince, cezası ertelendiği için kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise maddenin 1 ve 2. fıkralarının uygulanmamasına, TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına ve müdafi ücretinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline ilişkin” cümlenin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3-Sanık ...'in konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Yasa'nın 116/1. maddesine göre tayin edilen 8 ay hapis cezasından aynı Yasa'nın 119/1-c maddesi ile bir kat oranında arttırım yapılırken 16 ay olarak verilmesi gereken hapis cezasının 1 yıl 4 ay olarak belirlenmesi, aynı Yasa'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 13 ay 10 gün olarak verilmesi gereken hapis cezasının 1 yıl 1 ay 10 gün verilerek hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmedilmesi,
2-Erteli hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanık için, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b) ve (d) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına; anılan maddenin 3. fıkrası gereğince, cezası ertelendiği için kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise maddenin 1 ve 2. fıkralarının uygulanmamasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3-Konut dokunulmazlığının ihlali suçu sonucu oluşan maddi bir zararın bulunmayışı, sanığın suç tarihinde sabıkasının olmaması, sanık hakkında verilen cezanın ertelenmesi ve mahkemenin 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasını "zarar giderilmediğinden" şeklindeki gerekçeye bağlayarak hüküm kurduğunun anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.