MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıkların olay tarihinde Almanya'dan gelmekte olan katılanı hava alanından evine kadar takip edip, evin önünde katılana ait valizleri taşımaya yardım etmek bahanesiyle evinin içine girdikleri ve evden giderlerken evin içinde antreye konan ve içinde 7.000 Euro para ve bazı eşya bulunan katılanın eşine ait çantayı alıp gittiklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesindeki suçu oluşturmasına rağmen yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
a-Suça konu para ve eşyanın değerine göre, TCK'nın 3 ve 61. maddeleri uyarınca asgari hadden belli bir oranda uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b-Müştekinin davaya katılmasına karar verilmesine rağmen gerekçeli kararda müşteki olarak gösterilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 232/2. maddesine aykırı davranılması,
c-Kasten işlemiş oldukları suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... (...) müdafiinin, temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından sanıkların kazanılmış hakkı korunmasına, 23.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.