MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme, başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
A-Sanık hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Katılan ...'in alınan ifadesinde "olay günü akşam 12.00 civarında kendime ait olan Evciler ilçesindeki büfemi kapatıp arkadaşımın yanına gittim, orada gece 01.30'a kadar oyalandıktan sonra oradan eve gitmek üzere ayrıldım, yolda giderken dükkanımın önünden geçtim, bu sırada her şey yolundaydı. Ertesi gün yani cumartesi sabahı tatil olduğu için dükkanı oğlum açtı. Oğlum dükkana gittiğinde büfenin camlarının kırık vaziyette , büfedeki içki ve sigara raflarının boş olduğunu görerek bana haber verdi.” şeklinde beyanda bulunduğu ve sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediğinin anlaşılması karşısında, katılana yönelik eylemin şüphe bulunduğundan dolayı gündüz işlendiğinin kabulünün gerektiği gözetilmeden sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 143. maddesiyle temel cezadan arttırım yapılması,
2-Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, mükerrir olan sanık hakkında TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca ''mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra da denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320
sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması ile sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılması ile ''sanığın TCK'nın 58/7. maddesi uyarınca 1 yıldan az olmamak üzere denetime tabi tutulmasına" ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine ''cezanın infazından sonra sanığın denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına'' ilişkin cümlenin eklenmesi ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi, suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
1-Katılan ...'in alınan ifadesinde "olay günü akşam 12.00 civarında kendime ait olan Evciler ilçesindeki büfemi kapatıp arkadaşımın yanına gittim, orada gece 01.30'a kadar oyalandıktan sonra oradan eve gitmek üzere ayrıldım, yolda giderken dükkanımın önünden geçtim, bu sırada her şey yolundaydı. Ertesi gün yani cumartesi sabahı tatil olduğu için dükkanı oğlum açtı. Oğlum dükkana gittiğinde büfenin camlarının kırık vaziyette, büfedeki içki ve sigara raflarının boş olduğunu görerek bana haber verdi.” şeklinde beyanda bulunduğu ve sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediğinin anlaşılması karşısında, katılana yönelik eylemin şüphe bulunduğundan dolayı gündüz işlendiğinin kabulünün gerektiği gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 116/4. maddesiyle uygulama yapılması,
2-Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, mükerrir olan sanık hakkında TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca ''mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra da denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy