Tebliğname No : 13 - 2014/53035
MAHKEMESİ : Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 15/02/2013
NUMARASI : 2010/769 (E) ve 2013/115 (K)
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma,
mala zarar verme
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, 1412 sayılı CMUK'nun 138. 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 149. ve 150. maddeleri uyarınca, şüpheli veya hükümlü soruşturma ve kovuşturmanın her evresinde müdafii talep edebileceği gibi şüpheli veya hükümlü on sekiz yaşını doldurmamış ya da sağır, dilsiz veya kendini savunamayacak durumda malul olursa istemi aranmaksızın müdafii atanacağı, baroca istem halinde veya Yasa gereği zorunlu olarak atanan müdafiin görevinin hükmün kesinleşmesiyle son bulduğu, kendisine zorunlu müdafii atandığından hükümlünün haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii, hükümlünün lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa da; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün, hükümlünün kendisine de tebliğ edilmesi ve hükümlü tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği, incelemeye konu dosyada ise; uyarlama yargılaması sırasında 2.12.2011 ve 6.4.2012 tarihli talimat mahkemesinde dinlenmesinde hükümlünün açıkça müdafii istemediğini beyan ettiği halde mahkemece hükümlüye müdafii atanmasına karar verildiği, 15.2.2013 günlü yüzüne karşı verilen hükmü hükümlü müdafiinin yasal süresi içinde temyiz ettiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın hükümlüye karar tebliği için iade yazıları sonrası, “hükümlüye temyize hakkı olduğu, temyiz dilekçesi sunmaz veya müdafiinin temyizine muvafakat vermez ise müdafiinin temyiz talebinin geçersiz olacağı” şeklinde yasal uyarıları içerir tebligatın 21.1.2014 tarihinde Tebligat Yasası'nın 21. maddesi uyarınca hükümlüye tebliğ edildiği, hükümlü S.. A..'ın yasal sürede temyiz talebinde bulunmadığı gibi, hükümlü müdafiinin temyiz talebine onay verdiğine dair herhangi bir başvurusunun da bulunmaması nedeniyle, hükümlü S.. A.. müdafiinin talep olmadan hükmü temyiz etmeye hakkı bulunmadığından, temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.