MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasa'nın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerektiği gözetilerek,
5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522/l (pek fahiş), 59/1. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 62/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasa'nın 116/2, 119/1-c ve 62/1. maddesinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını bozma ve şikayet bulunduğu için 151/1. ve 62/2. maddelerine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi ile 5252 sayılı Yasa’nın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasa'ya göre hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle 5237 sayılı Yasa'nın 61. maddesi gözetilerek, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, mala zarar verme suçuyla ilgili olarak uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi ve bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamanda hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.