MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.06.2011 tarih ve 2011/53-115 sayılı kararınında açıklanan ilkeler gözetilerek; sanığın Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen erteli adli para cezasından ibaret ilamının hüküm tarihi 10.06.2004 olup, 10.09.2004 tarihinde de kesinleştiği, hüküm tarihinden itibaren 647 sayılı Yasa'nın 6 ve 765 sayılı TCK’nın 95. maddesi uyarınca hesaplanacak olan beş yıllık deneme süresi 10.06.2009 tarihinde dolacak olup, sanığın incelemeye konu olan suçu bu beş yıllık deneme süresi içerisinde işlediği ve söz konusu ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi ile sanığın bozma sonrası 03.06.2013 tarihli oturum sırasında müştekinin zararına ilişkin olarak “ödeme durumu olmadığını” beyan ettiği, müştekinin aynı tarihli oturum sırasında “kendisini uzlaşmış saydığını ve şikayetçi olmadığını” beyan ettiği, zararının giderildiğine veya müştekiye ödeme yapıldığına ilişkin dosyaya yansıyan herhangi bir belge bulunmadığının anlaşılması karşısında, herhangi bir zarar giderimi yapılmadığı ve koşulları oluşmadığı halde, müştekinin kendisini uzlaşmış saydığı gerekçesiyle sanık hakkında TCK'nın 168. maddesi uygulanmak suretiyle ceza indirimine gidilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, b, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Kırkaçoğlu'nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.