MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Müşteki ...'a yönelik işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerek itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/01/2013 tarih, 2012/1142 Esas ve 2013/17 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK'nın 119. maddesi kapsamındaki nitelikli işyeri dokunulmazlığını bozma suçu, CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan; uzlaşma hükümlerinin tatbiki mümkün bulunmadığı hususu da gözetilerek;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
B-Müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerek itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık ve suç arkadaşının şüpheli oldukları yönünde ihbar gelmesi üzerine saat 23.30 sıralarında yakalandıkları, suça konu eşyaları ... isimli şahsa suç tarihinde gece 22.00 sıralarında sattıkları anlaşılmakla beraber, sanık ... ve birlikte suçu işlediği ...'ın 28/04/2007 tarihli Sulh Ceza Mahkemesi'ndeki sorguları sırasında, 27/04/2007 tarihinde saat 20.00 sıralarında buluştuklarını, hırsızlık yapmaya karar vererek birlikte sanayiye gittiklerini, yakınanın işyerinden çaldıkları eşyaları Hasan isimli şahsa sattıklarını beyan ettiklerinin ve bu beyanları dışında ifadelerinde suç saati konusunda da bir açıklamada bulunmadıklarının anlaşılması ve suç tarihinde güneşin 19.26'da battığı, TCK'nın 6/1-e maddesi gereğince gece vaktinin 20.26’da başladığının ve mahkemece oluşun bu şekilde kabul edilerek suçun 20.00 ila 23.00 saatleri arasında işlendiğinin kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, suçu gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle, eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken, TCK'nın 143/1. maddesinin tatbiki ile fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, sonuç cezanın "2 yıl hapis" cezası olarak belirlenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.