MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın aşamalardaki özde değişmeyen savunmalarında; katılanın aracı kumanda ile kapatacağı sırada aracın kapısını katılan görmeden açık tuttuğunu, bu nedenle kapının açık kaldığını, açık olan kapıdan girerek hırsızlık yaptığını beyan etmesi ve bu savunmaların aksinin ispatlanamaması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 141/1. maddesi ile uygulanma yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,
2-Kabule göre de;
a-İddianameyle sanık hakkında TCK’nın 142/1-b maddesinin uygulanması istendiği halde CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, aynı Yasa'nın 142/2-d maddesi uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
b-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.