MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın savunmaları, kaçak tespit tutanağı, keşif zaptı ve bilirkişi raporu, toplanan deliller, gerekçe, hakimin kanaat ve takdirine göre verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uygulanırken tekerrüre esas alınan ve sanığın adli sicil kaydına konu olan ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 21.06.2011 gün, 2010/1955 Esas ve 2011/787 Karar sayılı ilamında tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’nun 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı maddenin son fıkrası gereğince tekerrüre esas olmayacağı, sanığın adli sicil kaydında görülen ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 20.03.2012 tarih, 2011/716 Esas ve 2012/447 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınabileceği gözetilmeden, kesin olması nedeniyle tekerrüre esas olmayan ilam tekerrüre esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi,
2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
3-Mahkeme masrafı olarak yapılan 16,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi uygulanırken ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 20.03.2012 tarih, 2011/716 Esas ve 2012/447 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına, ancak tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın mahkemenin tekerrüre esas aldığı ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 21.06.2011 gün, 2010/1955 Esas ve 2011/787 Karar sayılı ilamında ki ceza miktarı olan 3.000TL adli para cezası kadar uygulanmasına karar verilmek ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesi eklenmek ve hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "mahkeme masrafı olarak yapılan 16,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine,” cümlesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.