MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; isnat edilen suçun, sanık tarafından işlendiğini kabulde ve suçların nitelendirilmesinde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.
TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.
Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde cami ayakkabılığından 25,00 TL değerinde bir çift ayakkabı çalma biçimindeki eyleminde sanık hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanığın olay tutanağı ve müşteki beyanına göre, saat 18.58 de atılı eylemi gerçekleştirdiği, ve suç tarihinde gece vaktinin 17.27 de başladığının anlaşılmasına karşın sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Sanığın rızai iadeyi sağlamadığı ve yasal koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında uygulanma olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uygulanmak sureti ile yazılı şekilde karar verilmesi,
4-Sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas en ağır cezaya ilişkin Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/22 Esas ve 2007/917 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen ve 08.02.2008 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi gereği 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilamı yerine, daha az cezayı içerir Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/11/2010 tarih, 2009/459 Esas ve 2010/706 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sanığın ceza süresi yönünden ve tekerrür nedeni ile koşullu tahliyeye eklenecek süre yönünden kazanılmış haklarının gözetilmesine, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.