(5237 S. K. m. 116, 142)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık E.Y hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan beraat hükmünün incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,
2- Sanık Ş.Y hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde;
Uygulama maddesinin TCK'nın 142/2-h maddesi yerine 142/2-b olarak yazılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, hırsızlık suçunun sanık Ş.Y tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sonuç: Sanık Ş.'nün katılanın müteahhitliğini yaptığı teslime hazır durumdaki 10 dairelik apartmanın karşılıklı olan 2 dairesine girerek burada bulunan 2 adet kombiyi çalması şeklinde gerçekleşen olaya ilişkin aşamalardaki anlatımında, apartmandaki mutfaktan girdiği dairede bulunan kombiyi aldıktan sonra karşı daireye girip aynı şekilde eylemini gerçekleştirdiğini ifade ettiği, arada belirgin bir zaman aralığının bulunmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince değişik zamanlarda aynı kişiye karşı aynı suçun işlenmesi durumunun somut olayla örtüşmediği anlaşıldığından, eylemin tek suç olarak kabul edilmesi gerekirken zincirleme şeklinde gerçekleşen suç olarak kabulü,
Bozmayı gerektirmiş, sanık Ş.Y ve müdafiinin temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden TCK'nın 43. maddesi ile yapılan uygulama bölümünün çıkarılarak, uygulamanın 142/2-h maddesi ile 5 yıl, 62. maddesi ile 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak belirlenmesi, suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3-Sanık Ş.Y hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan ve sanık E.Y hakkında hırsızlık ve sanık E.Ç hakkında suç eşyasını satın alma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
1-İnşaatı yeni bitmiş teslime hazır konumdaki ancak içeride henüz kimsenin yaşamadığı dairelerden gerçekleşen hırsızlık eyleminde, suça konu yer konut sayılamayacağından, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesine uyan konut dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, sanık Ş.'nün konut dokunulmazlığını bozmak suçundan
beraati yerine yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,
2- Sanık E.Y'ın ağabeyi Ş.'nün hırsızlık eylemine katılmadığını fakat suça konu kombileri birlikte sattıklarını ifade ettiği, 22.01.2015 tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre sanıkların aynı gün gerçekleştirdikleri başka bir hırsızlık suçuna ilişkin olay yerinden elde edilen parmak izi neticesinde kimliklerinin belirlendiği, sanık E.'nin ağabeyi Ş. ile birlikte çaldığı kombileri sanık E*.'a satıp parasını birlikte aldıklarının anlaşılması karşısında, çalınan kombilerin 2 adet olduğu da gözetildiğinde sanık E.'nin üzerine atılı hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,
3- Sanık E*.'ın suça konu kombileri sanıklar Ş. ve E.'den 200 TL'ye aldığını ve çalıntı olduğunu bilmediğini ifade ettiği ancak, henüz hiç kullanılmamış, faturadaki değeri itibariyle 2400 TL tutarındaki kombileri, değerinin çok altında bir fiyata kendisine ait hurdacı dükkanında satın alan sanık E*ın kombilerin çalıntı olabileceğini bilebilecek durumda olduğu dikkate alınmadan, "çalıntı olduğunu bilmediğini" belirttiği ifadesine üstünlük tanınarak, suç eşyasını satın almak suçundan mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,
4- Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanık Ş.'ye yükletilen 9 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20.00 TLden az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMKnın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı, Ş.Y ve müdafii ile sanık E.Y müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy