MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Beraat
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanığın müşteki ...'a karşı eylemi yönünden hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğü giren 6373 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının b bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığını anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğü giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü de gözetilerek 6373 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Sanığın olay tarihinde gündüzleyin müşteki ...'ün aracının kilitli olan kapılarını açarak araç içindeki tartıyı çaldığı, bilahare bu tartıyı tanık ...'in aracının kasasında montuna sarıp saklamak isterken diğer müşteki ... tarafından görülmesi üzerine montunu ve tartıları kamyonet kasasında bırakarak kaçtığı; sanığın montunun cebinden çıkan kimlikteki fotoğrafına göre müşteki ... tarafından teşhis edildiği, her ne kadar sanık tanığa ait araçta gece uyuduğu için montunun araçta kalmış olabileceğini savunmuş ise de tanığın aracı ile olaydan birkaç saat önce pazar yerine geldiğini, sanığı da tanımadığını beyan etmesine göre sanığın suçlamadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilemeyeceği ve atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeple isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.