MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık ... ... ve ... ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanıklar hakkında verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlara karşı, aynı Yasa'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca sanıklar müdafiinin yasa yolu merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın bu suç bakımından incelenmeksizin İADESİNE,
2-Sanık ... ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
09.01.2014 tarihinde sanık ... ... müdafîne hükmün tefhim edildiği; hüküm fıkrasında sadece düşme kararları yönünden temyiz yasa yolundan bahsedildiği, diğer suçlar yönünden ise itiraz yasa yolunun açık olduğunun belirtilmesi nedeniyle sanık ve müdafiinin süresi içerisinde verdikleri itiraza ilişkin dilekçe üzerine, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19.02.2014 tarihli ve 2014/175 değişik iş nolu kararında sanık ... ... hakkında hırsızlık suçu nedeniyle verilen cezanın TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine rağmen yanılgı sonucu Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması kararı verildiği kabul edilerek itirazın reddine ilişkin olarak vermiş olduğu kararı “yok” hükmünde olduğunun tesbiti ve “kanun yolu merciinin başvuruda yanlış gösterilmesinin temyiz hakkını ortadan kaldıramayacağı” ilkesi de gözetildiğinde, sanık ve müdafiinin süresinde verdiği kanun yolu başvuru dilekçesinin temyize ilişkin olduğunun kabulü ile esasa ilişkin yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ve müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 10.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.