MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddine
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçuna yönelik kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 Sayılı CMUK' nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.02.2015 tarih, 2013/318 Esas ve 2015/90 Karar sayılı kararının sanığa 30.03.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edildiği halde sanığın CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 08.05.2015 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin CMUK'nun 317 maddesi uyarınca reddine dair usul ve kanuna uygun bulunan Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.05.2015 tarih, 2013/318 Esas ve 2015/90 Karar sayılı ek kararının ONANMASINA,
III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali ile sanıklar ... ve ... haklarında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Suçu birlikte işleyen sanıklar ve suça sürüklenen çocuktan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkartılarak yerine “Sebebiyet verdikleri yargılama giderinin sanıklardan ve suça sürüklenen çocuktan payları oranında ayrı ayrı alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.