MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I)Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiği kabulde ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmışi diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2) Mahkemece tekerrüre esas alınan İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/147 Esas ve 2011/139 Karar sayılı ilamı ile mala zarar verme suçundan hükmedilen 2.000,00 TL doğrudan verilen adli para cezasının, 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a 6217 sayılı Kanun ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, halen yürürlükte bulunan CMUK’un 305/son. maddesi gereğince sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle, uygulanmasına" cümlesi eklenmesi ile hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerinin” de çıkarılması suretiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II) Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya kapsamında diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Müşteki anlatımlarına göre, suçun işlediği zaman aralığının 06/11/2013 günü saat 22.00 ila 07/11/2013 günü saat 07.30 aralığında olduğunun anlaşılması karşısında: UYAP sorgulamasında 06/11/2013 günü güneşin saat 16.58'de battığı ve 07/11/2013 günü güneşin 05.34 de doğduğu, TCK'nın 6/1-e maddesine göre saat 04.34 ye kadar olan zaman diliminin gece olarak kabul edilmesi gerektiği, atılı suçun gece sayılan vakitte gerçekleştiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle, “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereğince eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabulü ile hüküm kurulması gerekirken, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerde TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,
2) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3) Mahkemece tekerrüre esas alınan İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/147 Esas ve 2011/139 Karar sayılı ilamı ile mala zarar verme suçundan hükmedilen 2.000,00 TL doğrudan verilen adli para cezasının, 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a 6217 sayılı Kanun ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, halen yürürlükte bulunan CMUK’un 305/son. maddesi gereğince sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.